World War Z is a 2013 British-American apocalyptic horror film directed by Marc Forster . The screenplay by Matthew Michael Carnaha...
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
วันพฤหัสบดีที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
World War Z (film)
World War Z is a 2013 British-American apocalyptic horror film directed by Marc Forster. The screenplay by Matthew Michael Carnahan is based on the 2006 novel of the same name byMax Brooks. The film stars Brad Pitt as Gerry Lane, a former United Nations investigator who must travel the world to find a way to stop a zombie-like pandemic.[4]
Pitt's Plan B Entertainment secured the film rights in 2007 and Forster was approached to direct. In 2009, Carnahan was hired to rewrite the script to the film. Filming began in July 2011 in Malta on an estimated $125 million budget, before moving to Glasgow in August 2011 and Budapest in October 2011. Originally set for a December 2012 release, the production suffered some setbacks. In June 2012, the film's release date was pushed back and the crew returned to Budapest for seven weeks of additional shooting. Damon Lindelof was hired to rewrite the third act, but did not have the time to finish the script and Drew Goddard was hired to rewrite it. The reshoots took place between September and October 2012.
World War Z premiered in London on June 2, 2013 and was chosen to open the 35th Moscow International Film Festival. The film was released on June 21, 2013 in the United States in 2D and RealD 3D.
Former UN employee Gerry Lane (Brad Pitt), his wife Karin (Mireille Enos) and their two daughters sit in heavy Philadelphia traffic when the city is attacked by a horde of zombies. As the chaos spreads, the Lanes escape the city and take refuge in an apartment complex. Deputy Secretary-General Thierry Umutoni (Fana Mokoena) - an old friend of Gerry's - calls and tells the family that he is sending a helicopter to rescue them.
The helicopter takes the Lanes to a U.S. Navy vessel off the coast of New York City, where a team of scientists and military personnel are analyzing the scope of the worldwide outbreak. A virologist, Dr. Andrew Fassbach (Elyes Gabel), argues that the plague is a virus, whose origin must be found in order for a vaccine to be developed. Because of his expertise as a former UN investigator, Gerry is tasked with helping Fassbach find the outbreak's source. Gerry reluctantly agrees to help and is sent to Camp Humphreys, a military base in South Korea.
Moments after arriving at the base, Gerry's team is attacked by zombies. Fassbach is killed after accidently shooting himself. After being rescued by the base's surviving personnel, Gerry learns that the zombies are attracted to noise. Gunter Haffner (David Morse), a former CIA operative, tells Gerry to go to Jerusalem, where the Israeli Mossad had established a safe zone just before the outbreak was officially acknowledged, implying Israel might have had prior knowledge of what was to come. As Gerry prepares to leave, the infected attack and kill several of the soldiers.
In Jerusalem, Gerry meets Mossad leader Jurgen Warmbrunn (Ludi Boeken), who explains that the Mossad had months earlier intercepted communications from an army general in India, who stated that Indian troops were fighting the "rakshasa", or "dead spirits". With this knowledge, the country quarantined itself. While Gerry talks with Jurgen, zombies begin to climb the protective wall the Israelis built, forming a massive pile that eventually succeeds in entering the city. While fleeing, Gerry notices that an old man and an emaciated boy are ignored by the zombies. While escaping, Segen (Daniella Kertesz), Gerry's escort, is bit by a zombie. Gerry quickly amputates her hand to stop the spread of the infection. Gerry and Segen are eventually forced to escape Israel on an airliner when Gerry's pilot panics and flies away.
Contacting Thierry, they are diverted to a WHO research facility in Cardiff, Wales. While in the air, a stowaway zombie is released and attacks the passengers. The plane crashes after Gerry detonates a grenade to kill the zombies. Segen and Gerry proceed as the only apparent survivors of the crash.
After arriving at the facility, Gerry reveals a theory he has, based off of the fact that the old man and the sickly boy were ignored: the infected do not bite people who are seriously injured or already terminally ill, since they would be unsuitable as hosts for viral reproduction. He volunteers to inject himself with a terminal but curable to see if his idea works. However, the wing of the building in which the pathogens are stored was overrun by zombies after a doctor accidentally infected himself. Gerry decides to go get a pathogen regardless, while Segen and one of the WHO members follow him for backup. They fight their way through the zombies, and Gerry finally gets to the pathogen vault. After getting cornered inside the vault by a lone zombie, Gerry's only course of action is to perform an impromptu test of his theory. He injects himself and opens the vault door - the zombie ignores him. After he makes it back to the safe part of the facility, everyone rejoices at his theory's success, and the doctors cure him of the pathogen.
Gerry returns to his family, now relocated off the ship and to a safe zone in Freeport, Nova Scotia. A "vaccine" derived from deadly pathogens is developed that can act as camouflage for the troops battling the infected. Human offensives begin against the zombies, and hope is restored. Gerry comments, "This isn't the end. Not even close."
war world z
อันที่จริง World War Z ทำออกมาได้ขนาดนี้ ก็นับว่าเกินความคาดหมายแล้วล่ะครับ ตัวหนังนั้นดัดแปลงมาจากต้นฉบับที่เป็นงานเขียน ซึ่งผมเองยังไม่ได้อ่าน แต่หลังจากศึกษาข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับหนังสือแล้ว พบว่า มันมีโอกาสเป็นไปได้สูงมากที่หนังจะออกมา “น่าหลับ” เนื่องจากหนังสือต้นฉบับ มันคืองานเขียนเชิงเรียบเรียงบทสัมภาษณ์บุคคลต่างๆ ถึงสถานการณ์ที่ตนเองเผชิญหน้ากับซอมบี้ผีดิบ อย่างไรก็ดี เมื่อหนังสือเดินทางมาถึงมือของโปรดิวเซอร์อย่างแบรด พิตต์ (ซึ่งแสดงนำในหนังด้วย) เขาเกิดไอเดียในการตัดแต่งดัดแปลงและรื้องานเขียนชนิดที่แทบจะไม่เหลือเค้าโครงเดิม ด้วยการสร้างเรื่องสร้างตัวละครในแบบที่สามารถจะทำให้เป็นหนังที่มีเรื่องมีราวจริงๆ
อาจไม่ใช่เรื่องที่จะต้องไปตั้งคำถามว่า สุดท้ายแล้ว ที่มาของไวรัสคืออะไร จุดกำเนิดของซอมบี้อยู่ตรงไหน เพราะเอาเข้าจริง หนังก็ไม่ได้อยากจะไปเฉลยอะไรตรงนั้น และจุดใหญ่ใจความของหนังคือการทำอย่างไรให้คนดูลุ้นระทึกไปกับสถานการณ์ของตัวละคร ซึ่งผมคิดว่าตัวละครอย่างเจอร์รี่นั้น ประสบความสำเร็จตั้งแต่นาทีแรกๆ ในการผูกมัดใจคนดู ผมพูดอยู่เสมอว่า หลักการพื้นฐานที่สุดอย่างหนึ่งของการทำหนังให้ได้ใจคนดู ก็คือ การทำให้ตัวละครเข้าไปนั่งอยู่ในใจของผู้ชม หรือคนดูรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับตัวละคร แล้วหลังจากนั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คนดูผู้ชมก็พร้อมที่จะ “เชียร์” และเอาใจช่วยตัวละครของเขาอย่างเต็มที่ ซึ่งในจุดนี้ บทของแบรด พิตต์ สอบผ่านอย่างสมบูรณ์ และถ้าใครสนุกจะดูหนังเรื่องนี้ในแบบหนังฮีโร่ก็ได้อีก เพราะบทของแบรด พิตต์ ก็แทบไม่ต่างอะไรกับฮีโร่ที่กำลังออกเดินทางกู้โลก เพียงแต่เขาไม่ได้มีพลังพิเศษอะไรเท่านั้นเอง
เหมือนอย่างที่แบรด พิตต์ ให้สัมภาษณ์ไว้ครับว่า แม้หนังเรื่องนี้จะเกี่ยวกับซอมบี้ แต่เขาอยากให้งานชิ้นนี้ออกมาในสไตล์เดียวกันกับหนังตระกูลเจสัน บอร์น ซึ่งเมื่อดูแล้ว พบว่าโครงสร้างเป็นไปในทิศทางนั้นพอสมควร คือการสืบสวนสอบสวนที่ดำเนินควบคู่กันไปกับสถานการณ์ลุ้นระทึก หนังมีการจัดสรรปันแบ่งช่วงเวลาได้ดีในแง่ที่ว่าจะผ่อนตอนช่วงไหน และเมื่อไหร่ควรจะใส่สถานการณ์คับขันเข้ามาเพื่อสร้างอารมณ์ร่วมให้กับคนดูในการลุ้นเอาใจช่วยตัวละคร
ส่วนที่น่าพูดถึงอีกอย่างสองอย่าง นอกจากมิวสิกสกอร์ที่ทำหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพในการเร้าบรรยากาศความลุ้นของเรื่องราว งานด้านภาพก็สำคัญครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “มุมมอง” เกี่ยวกับเจ้าซอมบี้ผีดิบ ซอมบี้นั้นเกิดขึ้นมาในโลกภาพยนตร์ตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1920 ภาพที่เราคุ้นเคยเกี่ยวกับซอมบี้ก็คือ ลีลาท่าเดินอันช่วงช้า กระย่องกระแย่ง เหมือนผีไม่มีแรงพอที่จะทำอะไรเราได้ แต่ซอมบี้ของ World War Z กลับเป็นผีดิบที่รวดเร็ว
แน่นอนล่ะ เราอาจจะเคยเห็นซอมบี้ที่เคลื่อนไหวราวสายฟ้าแบบนี้มาแล้วในหนังของแดนนี่ บอยล์ (28 Days Later), แซค สไนเดอร์ (Dawn Of The Dead) หรือแม้แต่ Resident Evil แต่ประเภทที่กระโจนเกาะเครื่องบินได้คล้ายจะเหาะ World War Z ทำออกมาได้ดูน่าตื่นตาตื่นเต้น ฉากบางฉากอย่างซอมบี้ปีนกำแพงเมือง คืออะไรที่ต้องบอกว่ามันเป็นภาพที่จะอยู่ในความทรงจำของเราไปอีกนาน แต่เหนือสิ่งอื่นใด หนังให้เหตุผลได้น่าสนใจว่า ที่ซอมบี้เดินหงอยๆ ก็เพียงช่วงรอคอยการกระโจนเข้าหาเหยื่อเท่านั้นเอง ขณะที่จุดมุ่งหมายของซอมบี้เรื่องนี้ ก็ไม่ใช่อยากกัดกินสังขารคน หากแต่เป็นเรื่องของการแพร่เชื้อโรคกระจายไวรัสเป็นหลัก
ช่วงหลังๆ ต้องยอมรับครับว่า โลกบันเทิงที่วิ่งเข้าหาซอมบี้ยังคงมีอยู่เรื่อยๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภายหลังการมาถึงของซีรี่ส์ซอมบี้อย่าง The Walking Dead ที่ต้องบอกว่าทำออกมาได้น่าประทับใจมาก และซีรี่ส์ก็เล่นกับเนื้อหาประเด็นเชิงลึกที่เข้มข้นสะเทือนใจชนิดที่แตะไปถึงก้นบึ้งของความเป็นมนุษย์ ส่วนหนังซอมบี้ยุคก่อนๆ ก็มีประเด็นแตกต่างกันไป ซึ่งส่วนใหญ่ที่เห็นเด่นชัด มักจะบอกว่าซอมบี้นั้นสะท้อนภาพของโลกทุนนิยมบริโภคนิยม ซอมบี้เหมือนภาพแทนของผู้คนที่ “บริโภคอย่างสุดโต่ง” หน้ามืดตามัว คือบริโภคอย่างไม่คิด (ซอมบี้เองก็ดูเหมือนจะปราศจากชีวิตและความคิดอยู่แล้ว) คำถามก็คือ หนังรุ่นหลานหรือรุ่นเหลนอย่าง World War Z ยังจะมีอะไรให้คิดไปได้อีก
แน่นอนครับ หนังฉีกแง่มุมไปพอสมควร ในบางขณะของหนัง ทำให้เรารู้สึกว่าซอมบี้มันดูฉลาดขึ้นด้วยซ้ำ และบ้าระห่ำชนิดที่ไม่มีอะไรฉุดไว้อยู่ พร้อมจะลุยและชนทุกอย่างที่ขวางหน้า มันคือความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นมาในระดับที่เรียกได้ว่า “บ้าคลั่ง” และความรุนแรงนี่เองที่จะว่าไป เป็นคล้ายๆ เสาหลักทางความคิดให้กับหนัง หนังมีองค์ประกอบที่ “อ้างถึงความรุนแรง” โอบล้อมอยู่หลายส่วน เชื้อไวรัส ปืน ระเบิด ความตาย พวกนี้คือเครื่องหมายแห่งความรุนแรงได้ทั้งสิ้น ฉากหนึ่งในหนัง ตัวละครตัวหนึ่งพูดถึงเรื่องความรุนแรงออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า การฆ่าซอมบี้หนึ่งตัว เท่ากับเป็นการกระตุ้นความฉุนเฉียวเกรี้ยวกราดของซอมบี้ตัวที่เหลือให้รุนแรงยิ่งขึ้น และที่ยิ่งไปกว่านั้นทั้งหมด กระบวนการแก้ปัญหาของเรื่อง ท้ายที่สุดก็เป็นการใช้ความรุนแรงบดขยี้ความรุนแรง แบบพิษต้านพิษ
ผมไม่อยากจะคิดอะไรให้ลึกมาก เพราะบางที มันอาจจะเป็นการวิเคราะห์ที่เกินเลยไปกว่าหนัง อย่างไรก็ดี หลังจากสนุกระทึกมากับหนังตลอดทั้งเรื่อง หนังก็ทิ้งปมเขื่องไว้ให้เราขบคิดต่อ ผ่านบทบรรยายของเจอร์รี่ที่ว่าด้วยเรื่องราวของเชื้อโรคหรือไวรัส นี่เป็นการปิดประเด็นแบบ “ปลายเปิด” ฝากคนดูมาคิดต่อได้น่าสนใจ แม้บทบรรยายจะดูเป็นการยัดเยียดไปสักหน่อย...แว่วว่าหนังมีปัญหาในกระบวนการถ่ายทำ จึงจำต้องขมวดให้จบแบบค่อนข้างรวบรัด...กระนั้นก็ดี ประเด็นที่แฝงไว้ในคำบรรยายของเจอร์รี่ ก็เป็นอะไรที่สามารถกระตุ้นให้เราย้อนกลับมามองและฉุกคิดกับชีวิตและโลกในความเป็นจริงได้เช่นกัน
ภัยร้ายของโลคยุคนี้ ดูเหมือนจะมีไวรัสเป็นหนึ่งในนั้นด้วย และต่อให้ไม่มีไวรัสซอมบี้มารุมกัดกินโลก เราก็มีไวรัสแบบอื่นๆ กันเยอะแยะอยู่แล้ว โดยเฉพาะช่วงนี้ ได้ยินเขาว่า ไวรัสประชาธิปไตยกำลังระบาดหนัก องค์การอนามัยโลกก็เอาไม่อยู่นะ ดูท่า
อันที่จริง World War Z ทำออกมาได้ขนาดนี้ ก็นับว่าเกินความคาดหมายแล้วล่ะครับ ตัวหนังนั้นดัดแปลงมาจากต้นฉบับที่เป็นงานเขียน ซึ่งผมเองยังไม่ได้อ่าน แต่หลังจากศึกษาข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับหนังสือแล้ว พบว่า มันมีโอกาสเป็นไปได้สูงมากที่หนังจะออกมา “น่าหลับ” เนื่องจากหนังสือต้นฉบับ มันคืองานเขียนเชิงเรียบเรียงบทสัมภาษณ์บุคคลต่างๆ ถึงสถานการณ์ที่ตนเองเผชิญหน้ากับซอมบี้ผีดิบ อย่างไรก็ดี เมื่อหนังสือเดินทางมาถึงมือของโปรดิวเซอร์อย่างแบรด พิตต์ (ซึ่งแสดงนำในหนังด้วย) เขาเกิดไอเดียในการตัดแต่งดัดแปลงและรื้องานเขียนชนิดที่แทบจะไม่เหลือเค้าโครงเดิม ด้วยการสร้างเรื่องสร้างตัวละครในแบบที่สามารถจะทำให้เป็นหนังที่มีเรื่องมีราวจริงๆ
อาจไม่ใช่เรื่องที่จะต้องไปตั้งคำถามว่า สุดท้ายแล้ว ที่มาของไวรัสคืออะไร จุดกำเนิดของซอมบี้อยู่ตรงไหน เพราะเอาเข้าจริง หนังก็ไม่ได้อยากจะไปเฉลยอะไรตรงนั้น และจุดใหญ่ใจความของหนังคือการทำอย่างไรให้คนดูลุ้นระทึกไปกับสถานการณ์ของตัวละคร ซึ่งผมคิดว่าตัวละครอย่างเจอร์รี่นั้น ประสบความสำเร็จตั้งแต่นาทีแรกๆ ในการผูกมัดใจคนดู ผมพูดอยู่เสมอว่า หลักการพื้นฐานที่สุดอย่างหนึ่งของการทำหนังให้ได้ใจคนดู ก็คือ การทำให้ตัวละครเข้าไปนั่งอยู่ในใจของผู้ชม หรือคนดูรู้สึกเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับตัวละคร แล้วหลังจากนั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คนดูผู้ชมก็พร้อมที่จะ “เชียร์” และเอาใจช่วยตัวละครของเขาอย่างเต็มที่ ซึ่งในจุดนี้ บทของแบรด พิตต์ สอบผ่านอย่างสมบูรณ์ และถ้าใครสนุกจะดูหนังเรื่องนี้ในแบบหนังฮีโร่ก็ได้อีก เพราะบทของแบรด พิตต์ ก็แทบไม่ต่างอะไรกับฮีโร่ที่กำลังออกเดินทางกู้โลก เพียงแต่เขาไม่ได้มีพลังพิเศษอะไรเท่านั้นเอง
เหมือนอย่างที่แบรด พิตต์ ให้สัมภาษณ์ไว้ครับว่า แม้หนังเรื่องนี้จะเกี่ยวกับซอมบี้ แต่เขาอยากให้งานชิ้นนี้ออกมาในสไตล์เดียวกันกับหนังตระกูลเจสัน บอร์น ซึ่งเมื่อดูแล้ว พบว่าโครงสร้างเป็นไปในทิศทางนั้นพอสมควร คือการสืบสวนสอบสวนที่ดำเนินควบคู่กันไปกับสถานการณ์ลุ้นระทึก หนังมีการจัดสรรปันแบ่งช่วงเวลาได้ดีในแง่ที่ว่าจะผ่อนตอนช่วงไหน และเมื่อไหร่ควรจะใส่สถานการณ์คับขันเข้ามาเพื่อสร้างอารมณ์ร่วมให้กับคนดูในการลุ้นเอาใจช่วยตัวละคร
ส่วนที่น่าพูดถึงอีกอย่างสองอย่าง นอกจากมิวสิกสกอร์ที่ทำหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพในการเร้าบรรยากาศความลุ้นของเรื่องราว งานด้านภาพก็สำคัญครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “มุมมอง” เกี่ยวกับเจ้าซอมบี้ผีดิบ ซอมบี้นั้นเกิดขึ้นมาในโลกภาพยนตร์ตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1920 ภาพที่เราคุ้นเคยเกี่ยวกับซอมบี้ก็คือ ลีลาท่าเดินอันช่วงช้า กระย่องกระแย่ง เหมือนผีไม่มีแรงพอที่จะทำอะไรเราได้ แต่ซอมบี้ของ World War Z กลับเป็นผีดิบที่รวดเร็ว
แน่นอนล่ะ เราอาจจะเคยเห็นซอมบี้ที่เคลื่อนไหวราวสายฟ้าแบบนี้มาแล้วในหนังของแดนนี่ บอยล์ (28 Days Later), แซค สไนเดอร์ (Dawn Of The Dead) หรือแม้แต่ Resident Evil แต่ประเภทที่กระโจนเกาะเครื่องบินได้คล้ายจะเหาะ World War Z ทำออกมาได้ดูน่าตื่นตาตื่นเต้น ฉากบางฉากอย่างซอมบี้ปีนกำแพงเมือง คืออะไรที่ต้องบอกว่ามันเป็นภาพที่จะอยู่ในความทรงจำของเราไปอีกนาน แต่เหนือสิ่งอื่นใด หนังให้เหตุผลได้น่าสนใจว่า ที่ซอมบี้เดินหงอยๆ ก็เพียงช่วงรอคอยการกระโจนเข้าหาเหยื่อเท่านั้นเอง ขณะที่จุดมุ่งหมายของซอมบี้เรื่องนี้ ก็ไม่ใช่อยากกัดกินสังขารคน หากแต่เป็นเรื่องของการแพร่เชื้อโรคกระจายไวรัสเป็นหลัก
ช่วงหลังๆ ต้องยอมรับครับว่า โลกบันเทิงที่วิ่งเข้าหาซอมบี้ยังคงมีอยู่เรื่อยๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภายหลังการมาถึงของซีรี่ส์ซอมบี้อย่าง The Walking Dead ที่ต้องบอกว่าทำออกมาได้น่าประทับใจมาก และซีรี่ส์ก็เล่นกับเนื้อหาประเด็นเชิงลึกที่เข้มข้นสะเทือนใจชนิดที่แตะไปถึงก้นบึ้งของความเป็นมนุษย์ ส่วนหนังซอมบี้ยุคก่อนๆ ก็มีประเด็นแตกต่างกันไป ซึ่งส่วนใหญ่ที่เห็นเด่นชัด มักจะบอกว่าซอมบี้นั้นสะท้อนภาพของโลกทุนนิยมบริโภคนิยม ซอมบี้เหมือนภาพแทนของผู้คนที่ “บริโภคอย่างสุดโต่ง” หน้ามืดตามัว คือบริโภคอย่างไม่คิด (ซอมบี้เองก็ดูเหมือนจะปราศจากชีวิตและความคิดอยู่แล้ว) คำถามก็คือ หนังรุ่นหลานหรือรุ่นเหลนอย่าง World War Z ยังจะมีอะไรให้คิดไปได้อีก
แน่นอนครับ หนังฉีกแง่มุมไปพอสมควร ในบางขณะของหนัง ทำให้เรารู้สึกว่าซอมบี้มันดูฉลาดขึ้นด้วยซ้ำ และบ้าระห่ำชนิดที่ไม่มีอะไรฉุดไว้อยู่ พร้อมจะลุยและชนทุกอย่างที่ขวางหน้า มันคือความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นมาในระดับที่เรียกได้ว่า “บ้าคลั่ง” และความรุนแรงนี่เองที่จะว่าไป เป็นคล้ายๆ เสาหลักทางความคิดให้กับหนัง หนังมีองค์ประกอบที่ “อ้างถึงความรุนแรง” โอบล้อมอยู่หลายส่วน เชื้อไวรัส ปืน ระเบิด ความตาย พวกนี้คือเครื่องหมายแห่งความรุนแรงได้ทั้งสิ้น ฉากหนึ่งในหนัง ตัวละครตัวหนึ่งพูดถึงเรื่องความรุนแรงออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า การฆ่าซอมบี้หนึ่งตัว เท่ากับเป็นการกระตุ้นความฉุนเฉียวเกรี้ยวกราดของซอมบี้ตัวที่เหลือให้รุนแรงยิ่งขึ้น และที่ยิ่งไปกว่านั้นทั้งหมด กระบวนการแก้ปัญหาของเรื่อง ท้ายที่สุดก็เป็นการใช้ความรุนแรงบดขยี้ความรุนแรง แบบพิษต้านพิษ
ผมไม่อยากจะคิดอะไรให้ลึกมาก เพราะบางที มันอาจจะเป็นการวิเคราะห์ที่เกินเลยไปกว่าหนัง อย่างไรก็ดี หลังจากสนุกระทึกมากับหนังตลอดทั้งเรื่อง หนังก็ทิ้งปมเขื่องไว้ให้เราขบคิดต่อ ผ่านบทบรรยายของเจอร์รี่ที่ว่าด้วยเรื่องราวของเชื้อโรคหรือไวรัส นี่เป็นการปิดประเด็นแบบ “ปลายเปิด” ฝากคนดูมาคิดต่อได้น่าสนใจ แม้บทบรรยายจะดูเป็นการยัดเยียดไปสักหน่อย...แว่วว่าหนังมีปัญหาในกระบวนการถ่ายทำ จึงจำต้องขมวดให้จบแบบค่อนข้างรวบรัด...กระนั้นก็ดี ประเด็นที่แฝงไว้ในคำบรรยายของเจอร์รี่ ก็เป็นอะไรที่สามารถกระตุ้นให้เราย้อนกลับมามองและฉุกคิดกับชีวิตและโลกในความเป็นจริงได้เช่นกัน
ภัยร้ายของโลคยุคนี้ ดูเหมือนจะมีไวรัสเป็นหนึ่งในนั้นด้วย และต่อให้ไม่มีไวรัสซอมบี้มารุมกัดกินโลก เราก็มีไวรัสแบบอื่นๆ กันเยอะแยะอยู่แล้ว โดยเฉพาะช่วงนี้ ได้ยินเขาว่า ไวรัสประชาธิปไตยกำลังระบาดหนัก องค์การอนามัยโลกก็เอาไม่อยู่นะ ดูท่า
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
Popular Posts
-
ฮารุโนะ ซากุระ สาวที่นารุโตะหลงรัก แต่เจ้าตัวดันไปชอบซาสึเกะซะนี่ ทำให้ นารุโตะ กลายเป็นคู่กัดกับซาสึเกะ ที่แข่งกันฝึกฝนวิชามาตลอด ซากุ...
-
เฮอร์มันน์ โอเบิร์ซ Hermann Oberth 25 มิถุนายน 1894 – 28 ธันวาคม 1989 เฮอร์มันน์ โอเบิร์ซ เกิดที่ไซเบนเบอร์เกน ชายแดนระหว่างออสเตรียและ...
-
World War Z is a 2013 British-American apocalyptic horror film directed by Marc Forster . The screenplay by Matthew Michael Carnaha...
-
ยานมาร์สรีคอนเนสเซนซ์ออร์บิเตอร์ ยานมาร์สรีคอนเนสเซนซ์ออร์บิเตอร์ (Mars Reconnaissance Orbiter) หรือเอ็มอาร์โอ (MRO) เป็นยานอวกาศ...
-
โรเบิร์ต ก็อดดาร์ด Robert Goddard 5 ตุลาคม 1882 – 10 สิงหาคม 1945 บิดาแห่งจรวดยุคใหม่ โรเบิร์ต ก็อดดาร์ด เป็นนักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน และ...
-
ยานอวกาศลูนาร์โปรสเปกเตอร์ ยานอวกาศลูนาร์โปรสเปกเตอร์ (Lunar Prospector) ถูกส่งขึ้นไปเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1998 (พ.ศ. 2541...
-
เซอร์ไก โคโรเลฟ Sergei Korolev 30 ธันวาคม 1906 – 14 มกราคม 1966 เซอร์ไก โคโรเลฟ ได้รับสมญานามว่าเป็น "บิดาแห่งความสำเร็จด้านอวกาศข...
-
ฮาตาเกะ คาคาชิ อาจารย์ของ นารุโตะ ซากุระ และ ซาสึเกะ เป็นลูกศิษย์ของรุ่นที่ 4 และเป็นลูกชายของสุดยอดนินจาในอดีต ที่ได้ชื่อว่า เขี้ยวสีข...
-
ยานเมสเซนเจอร์ ยานเมสเซนเจอร์ (MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry and Ranging probe หรือ MESSENGER) เป็นยานอวกาศขององค์ก...
-
คอนสแตนติน ไซคอฟสกี Konstantin Tsiolkovsky 17 กันยายน 1857 – 19 กันยายน 1935 คอนสแตนติน ไซคอฟสกีเป็นผู้บุกเบิกด้านการบินอวกาศก่อนผู้อื...
